این اولین سفری بود که باهاش رفتم و تو این سفرها که بعدها بیشتر تکرار شد زمان مفهوم خاصی نداشت  عین یه افسانه بود تو یه راه باریکه ای هوتی جلو می رفت ومن پشت سرش درختان خیلی خیلی سبز میوه های سبزی داشتند شبیه انبه بود ولی پرز خیلی زیادی روشون بود وقتی خوردم مزه سیب داشت .یه حلزون پرواز می کرد ومن حیرون اینهمه ناشناخته ها مدام چشامو به هر طرف می چرخوندم تا چیزی از دیدم پنهون نمونه ...تا رسیدیم به یه رودخونه اون رودخونه واقعا زیبا بود که به جرات می تونم بگم تصورش تو ذهن هیچ آدمی نمی گنجه ! نمیدونم بهشت بود یا نه ...مگه غیر از اینم میشد باشه !یه مرد اسب سوار شبیه اینایی که تو فیلمهای وسترن می دیدم اومد طرفم قمقمه از دستش افتاد پایین  وقتی خم شدم تا اون قمقمه رو بردارم خنکای وصف ناپذیر آب رود خونه منو بد جور هوش از سرم پروند واین قمقمه تنها چیزی بود که با اون همه زیبایی وبکر بودن سنخیت نداشت ...چهره اون مرد خیلی واسم آشنا بود واسب سفیدش خیلی زیبا....وقتی به خودم اومدم که نه هوتی بود ونه اون رودخونه زیبا  من تو رختخوابم دراز کشیده بودم و باور  این چیزهایی رو که دیده بودم خیلی سخت بود !!!!